Een goed begin is het halve werk

Normal
0

21

false
false
false

NL
X-NONE
X-NONE

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:”Times New Roman”;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Het is in de schaakwereld algemeen bekend: Een goed begin is
het halve werk. Van een goede opening kan men zoveel plezier hebben.
Die algemene bekendheid hebben wij als zevende team in de
vierde klasse zeer ter harte genomen. Wij moesten uit tegen het vijfde van
Messemaker en in Gouda zijn de kaasmessen altijd geslepen. Ter verkenning
hadden wij iemand vooruit gestuurd. Marco van der Heijden kon niet geheel
gemakkelijk de speelzaal vinden, maar tijdens de jaarlijkse snelschaakavond
wist hij zijn tegenstander Wibo Bourguignon (1594) een half punt af te
troggelen en dat op bord twee. Voor zover het goede begin. 
Hoe verliep het
verder?
De klok heit juist acht uren toen zeven spelers vol goede
moed aan de slag gingen. Het zou zomaar een mooie avond kunnen worden. Coen van
Baren had als uitslag een 4,5 – 3,5 overwinning voorspelt. Geen vuiltje dus in
de lucht.
Dat klopte ook. Alleen jammer dat ze af en toe in een oog
zitten. Zo was Thao Nguyen op bord 8 al vanaf zes uur op en na een lange dag
hard werken wil de concentratie wel eens niet optimaal zijn. Het is waar dat
hij mij daarvoor gewaarschuwd heeft. Net zo waar als dat het punt bij Ronald
Bode (1394) bleef. Toch ben ik blij dat Thao meespeelt en zo zijn best heeft
gedaan. Dat is dan ook zeker voor herhaling vatbaar.
Ondertussen had Fritz Dueller op bord 7 zijn tegenstander
Adrie Oosterhof (1290) in de tang. De mooiste combinaties zag hij voor zich en
besloot er twee ervan te combineren. Wel twee keer een minder handige zet met
als gevolg dat het imperium instorte en Fritz beteuterd met de scherven bleef
zitten.
Op bord 6 speelde ik tegen Eduard Dame (1501). De volgende
zetten kwamen op het bord. 1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. Lc4 Lc5 4. c3 Pf6 5. d4 exd4
6. cxd4 Lb4+ 7. Pc3 Pxe4.
Op dat moment realiseerde ik mij dat de nood hoger was dan
gedacht. En zoals Annie het in
de musical het al zei: If you have to go, you have to go.
Dat deed ik
dan ook.  Er zijn uitmuntende sanitaire
voorzieningen in de Mammoet aanwezig. Alleen jammer dat je nergens je handen mee
kan drogen. Het leek mij zinnig voor de volgende dat men dat zou herstellen. Dus
toog ik naar de bar met deze mededeling. Dan wacht je op je beurt, voordringen
is niet netjes, om te horen te krijgen dat de beheerder dat dient op te lossen
en het niet zeker is of die bereikbaar is.
Een lang verhaal kort makend kwam ik na een klein kwartier
gehaast de speelzaal weer binnen stiefelen en zag dat ik al ruim een kwartier
kwijt was. Mijn tegenstander had zojuist kort gerokeerd en dat kon ik ook. Om
geen tijd te verliezen dacht ik er goed aan te doen mijn Koning in veiligheid
te brengen. Een mooie rokade past nu eenmaal in een goede opening. Alleen niet
als je paard ongedekt staat. De heer Dame maakte er meteen biefstuk van.
Ik
erken ruitelijk dat ik daardoor even boos was op mijzelf en dat het doorgeven van
een lacune in hygienevoorschriften zolang moest duren.  
Nu zal iedere stap 1 speler zeggen d5 geeft een vork. Dat is
waar. Ik zag het nadat ik het onlogische a6 had gespeeld, waarna mijn
tegenstander zijn paard in veiligheid bracht.
Om mijn tegenstander verder te helpen
manouvreerde ik mijn stukken zo dat mijn dame, mijn torens, mijn loper en paard
min of meer wel op het bord aanwezig waren, maar geenzins meer aan het spel
deelnamen. Daar waar de stukken van mijn tegenstander als in het boekje met
elkaar samenwerkte. Het zal u geen verbazing opleveren om te vernemen dat de
heer Dame het spel goed uitspeelde door op zet 25 met paard mat te geven.
Patrick Arends had op bord 4 een geweldig mooie stelling.
Veel pionen en ieder twee torens en een hinkend paard. Er waren drie of vier
zetten te zien waarmee Patrick materiaalwinst zou behalen. Het was alleen
jammer dat zijn tegenstander Ruud van Noord (1603) aan de beurt was. Die sloeg
met de toren al schaakgevend een heel belangrijke pilaar onder de stelling van
Patrick vandaan. Er was geen houden meer aan. Daar gingen diverse stukken van
verschillende groottes van het bord af. En nadat er grote schoonmaak was
gehouden, resteerde er voor Patrick een pijnlijk gat.
Op bord 5 speelde Robert Lecomte vrijuit tegen Chris
Kraaijeveld (1519). Hoewel vrijuit, het was aardig dicht geschoven. Daar kon
Robert wel wat mee. Een goed geplaatste breekzet deden de stellingen trillen op
hun grondvesten en zie daar een open lijn die door Robert werd bezet. Robert
speelde één van zijn beste partijen. Hij ging alleen niet voor het afruilen van
de torens, waarna zijn tegenstander een paard en hij een loper en een gewonnen
stelling zou hebben overgehouden. Hij dacht zeker van ruilen komt huilen. Welnu
van niet ruilen ook. Robert raakte verstrikt en kwam te laat om een paar vrijpionen
van de onderste rij af te houden…..
Op bord 3 was het vanaf het begin vuurwerk. Degene die
weleens tegen Marcel Dirks spelen, weten hoe kwistig hij daar mee om kan gaan.
Dit keer was hij net zo kwistig met zijn tijd. Marcel had nog acht minuut
drieënveertig seconden en zijn tegenstander had net zoveel minuten als Marcel
seconden had. De stelling was scherp en niet geheel in het nadeel van Marcel. Dat
was totdat hij in tijdnood aan zin tegenstander Ton Hortensius een toren
weggaf. Toen was het over en uit.
Op bord 1 was Jan Hendrik Leopold in diepe gedachte
verzonken. Werkzaam in de transport weet hij heel goed hij een product van A
naar B moet brengen. Dat is natuurlijk kinderwerk bij de vraag hoe je je paard
van h8 veilig op stal krijgt. Dat wil zeggen zonder dat zijn tegenstander Eelko
de Groot (1619) er ongestraft mee aan de haal gaat. Je staat niet zomaar een
kwaliteit en wat pionen voor. Optisch ziet dat er geweldig uit. Maar dat is
optisch. En van alle opties werd de grootste gemene deler van deze avond
gekozen, de verliezende.
Als teamleider heb ik weleens met grotere cijfers verloren.
Ja, hoe onvoorstelbaar ook, dat is mogelijk. Toch kan ik maar een paar
conclusies kunnen trekken. We hadden niet helemaal onze avond. Maar gedeelde smart is halve smart. In ons geval dus de tweede halve.

 
Gelukkig is de volgende ronde pas in een nieuw en
hopelijk schaaktechnisch beter jaar. En dan komen de voorspellingen van Coen
zeker uit.

Makkers Staat U wild geraas

Hoor de wind waait door bomen,
Zelfs hier in huis daar waait de wind.
Zou de goede Sint wel komen,
Nu hij het weer zo lelijk vind?

Zo zongen wij menigmaal op een regenachtige avond in december, waarbij de wind speelden met de dakpannen. Als kind was je bang dat Sinterklaas of Zwarte Piet van het dak af zouden worden gewaaid dan wel op de gladde dakpannen zouden uitglijden. Gelukkig waren hun evenwichtsorganen dusdanig goed ontwikkeld, dat zij zich altijd staande wisten te houden. Zij wel.

Dat kon gisteren niet worden gezegd in de Groene Hel, of nu beter aangeduid als de Groene Oase. Een ieder was bereid om zich naar de geest van deze feestelijke periode te gedragen en de nullen regenden nog harder dan de zachtheid van bekend paardengetrippel. Het enige dat ontbrak was de poëzie van het gedicht in de speelwijze van het weggeven.

Zoals u weet mocht het zevende vanavond aantreden tegen het derde van Spijkenisse. Marco van der Heijden had al een verdienstelijke remise gespeeld tegen Werner Hubner. Dat stemde mij zeer positief en vol verwachting keek ik dan ook uit naar de deze vrijdagavond. Ik had zelfs mijn schoentje al neergezet om er de puntjes in te laten bezorgen. Niet handig natuurlijk, gezien mijn schoenmaat. Daar kon niet veel in. En daar heeft Spijkenisse dankbaar gebruik van gemaakt.

De jeugdspelers hadden allen geweldige combinatie als surprises voor ogen. Helaas was men het hooi vergeten dat het Paard zo gaarne nuttigt. Menig tegenstander vond dat zo zielig dat ze het paard maar naar stal hebben gebracht.

De Bisschop werd luid en duidelijk de Spijkenissenaars toe gezongen: Och, Lieve Sint-Nicolaas, kom ook eens bij mij. En rij dan niet stilletjes ons huisje voorbij. Tsja, zo prachtig gezongen kon het niet worden genegeerd. En met lege handen kon de Sint niet aankomen. Zo gaf hij de punten aan Jacques van Ooijen, Piet Taale en Tamme Dijkstra. Hetgeen erg jammer was voor respectievelijk Janus de Vries, Zhi Yang fan en Thomas Grollemans.

Geluk was er voor Thao Nguyen. De zwarte Piet was zijn zak vergeten, dus hij kon niet worden meegenomen. Dat werd wel de pion in het middenspel waardoor hij aan het eind achter Daan van Wingaarden aanliep. Die haalde natuurlijk als eerste de finish.

Henk van der Velden en Marcel Dirks waren zo met tijd van het seizoen bezig en het verzinnen van vernuftig schaakgedicht, dat zij de klok geheel niet in de gaten hielden. Wat ruimt er op: Hoe waaien de wimpers al heen en al weer?
Ja, als de vlaggen waaien, is het antwoord simpel Een punt voor Simon en Gijsbert dit keer.
Daar waren de heer Van der Beek en vooral Looij erg blij mee.

Alleen Kevin Nguyen bleek dit heel jaar minstens zo zoet te zijn geweest als de teamleider van Spijkenisse, Patrick Meijer. Zij kregen van de goede Sint allebei evenveel.

Kortom wij hebben ons gedragen als echte gastheren en bij het vertrek zongen de Spijkenissenaren uit volle borst: Dag Sinterklaasje, dag, dag, Dag Zwarte Piet.

Donkere wolken pakken zich samen boven het zesde team

Vrijdagavond 18 november speelde Charlois Europoort 6 zijn eerste thuiswedstrijd, en wel tegen Het Houten Paard 1 uit Brielle. Het werd een nipte nederlaag met 3,5 – 4,5, terwijl het voor lijfsbehoud op zijn minst een gelijk spel had moeten zijn. Hoe is dat allemaal zo gekomen? We hadden een creatieve opstelling die de druk op de bovenste borden verdeelt over onze spelers. Ditmaal waren Gerrit en Rinus het haasje, op bord 1 en 2.
Zoals gebruikelijk loop ik de borden langs, waarbij de spelers weer uitgenodigd worden hun eigen ervaringen als reactie aan dit bericht toe te voegen.
1. Gerrit Boer gaf op de zestiende zet op een onnozele, onnadenkende, verschrikkelijk stomme manier een pion weg, waarna de partij verloren leek. Met de nodige ondernemingszin kreeg ik tegenspel, al bleef mijn positie zeer wankel. Een remise-aanbod op het juiste moment werd door mijn tegenstander geaccepteerd. Oef.
2. Rinus van de Wetering speelde een puike partij, waarin hij steeds de acties maakte, het initiatief nam, en daardoor beter stond. Uiteindelijk bleek het erg moeilijk om door de stelling van zijn tegenstander heen te breken, en werd het remise.
3. Hans van Calmthout speelde de laatste partij bij de stand van 3,5 – 3,5. Hij wist dat niet, en dacht te moeten winnen. Doordat hij de zaken forceerde werd het verlies omdat hij door zijn tijd heen ging.
4. Adri Jumelet kan je tegenwoordig om een boodschap sturen. Zijn fouten behoren tot het verleden. Sterkere tegenstanders heeft hij geen schrik van, ook deze avond niet. Een zeer verdienstelijke remise.
5. Jan Hendrik Leopold baalde van zijn eigen spel. Hij gaf pionnen weg alsof het Sinterklaascadeautjes waren, en ging uiteindelijk door een tekort eraan ten onder. Jammer, maar zoals hijzelf opmerkte: “volgende keer gaat het beter, want slechter kan het niet”.
6. Ook Coen van Baren komt moeilijk tot scoren. Weer bouwde hij een betere stand op, maar daar heb je niets aan als je die later weer weg geeft. Een sneu verlies, maar gezien zijn potentieel kunnen we in de volgende ronden nog wel enkele punten van hem verwachten.
7. Marcel Dirks viel in voor Piet van Dijk, en dat deed hij goed. De eerste winstpartij deze avond. Van mij mag hij vaker invallen als we een vervanger nodig hebben. Jammer dat Ruud Kok zijn spelers voor het zevende team zo goed bewaakt.
8. Met respect bericht ik over de winstpartij van Michiel Gerritse. Langzaam maar zeker zette hij de partij naar zijn hand en won. Misschien moet hij de volgende ronde het eens op bord één proberen?

Al met al een teleurstellenmd resultaat, waarmee we in onze poule met 1 wedstrijdpunt eenzaam op plaats 8 staan. De volgende ronde is al over tweeënhalve week, uit tegen Ridderkerk. En we blijven er voor vechten.

Foto’s van deze wedstrijd gemaakt door Ruud Kok/Marcel Dirks zijn HIER TE ZIEN.

Het zesde team wint met 6,5 – 1,5

Vrijdagavond speelden we een thuiswedstrijd tegen De IJssel 3 uit Moordrecht. Ze hadden in de vorige ronde met 8-0 klop gekregen van het sterke SO Rotterdam 5, maar dat hebben we niet kunnen evenaren.
Jan Hendrik Leopold verloor aan het tweede bord, Andre Osinga moest een remise toestaan aan bord 3. De andere borden wonnen. Voor twee spelers was het wel bijzonder gemakkelijk omdat hun tegenstanders niet kwamen opdagen. Een gratis punt voor Angelique aan bord 1 en voor Lennart Heijnen aan bord 7.
Rinus van de Wetering won aan bord 6 in de opening een pion door een slordigheid van zijn tegenstander, en kon met zorgvuldig spel zijn voordeel tot winst voeren.
Zelf won ik aan bord 5 al snel een stuk tegen een pion. De partij was er nog niet direct mee gewonnen, maar de variant die ik speelde voerde tot winst. De stuurlui aan de kant zagen andere varianten die misschien wel mooier waren, maar op mijn manier lukte het ook. Omdat ik druk bezig was met mijn eigen partij heb ik de anderen -behalve Rinus die naast me zat- niet goed gevolgd.
Hierbij zijn ze uitgenodigd als reactie op dit bericht hun partijverslag te geven.
Al met al hebben we in de eerste twee ronden het maximale aantal wedstrijdpunten gehaald. Al was dat wel tegen de op papier zwakste teams van de groep.

CE 6 wint in Waddinxveen met 5-3

Zoals de titel al aangeeft heeft het zesde team op donderdag 14 januari zijn uitwedstrijd tegen CSV 3 in klasse 3C van de RSB gewonnen. Winst was er voor Robin (1) en Robert (8) Lecomte, voor Coen van Baren (2) en Gerrit Boer (3) en voor de matchwinnaar Rinus van de Wetering (6). De beide invallers verloren: Adri Jumelet (4) vocht na de verdediging van een gepend stuk verloren te hebben als een leeuw, maar de klauwen waren niet scherp genoeg meer, en Michiel Gerritse (7) verloor pionnen en de partij. Eduard Smits (5) kon het ondanks grote inspanningen om het tij te keren niet bolwerken na een kwaliteit achter gekomen te zijn.
We kunnen misschien de tweede plaats in de poule nog bereiken, maar zijn daarbij afhankelijk van de resultaten van andere clubs. Gezien de speelsterkte van de tegenstanders in ronde 6 en 7 moeten we die matches in februari en maart kunnen winnen (ik weet het, dergelijke uitspraken zijn gevaarlijk). Geeft een tweede plaats eigenlijk ook promotierechten?
Tja, Piet en Angelique, ook zonder jullie kunnen we winnen. Maar we waarderen het zeer als jullie in de laatste ronden weer meedoen. Winst is dan vrijwel zeker. En Angelique nog van harte een voorspoedige betering van de wonden gewenst.
Tot slot moet gezegd worden dat de aanwezigheid van Arjan van der Leij als supporter op prijs gesteld werd. Al durf ik niet te beweren dat hij onze krachten zo stimuleerde dat wij daardoor wonnen. We vertrouwden terecht op eigen kracht.

CE5 op eerste werkdag van 2010.


Het ratingverschil tussen Barendrecht 2 en Charlois Europoort 5 bleek een goede voorspeller van de uitslag:
Barendrecht 2 (1339) – Charlois Europoort 5 (1773) ½ – 7½

Dit doet vermoeden dat het een makkelijk avondje was, en dat was het grotendeels ook. Barendrecht moet vechten voor lijfsbehoud, maar zal de punten moeten pakken tegen de directe concurrenten als Spijkenisse 4 en HZP Schiedam 3. Ons Vijfde zou eigenlijk tegen het Eerste van Barendrecht moeten spelen, maar ja, dan had er vorig jaar al voor promtie gezorgd moeten zijn.
Met de hoeveelheid jeugd die bij Barendrecht in ’t Trefpunt rondloopt, hoeft deze club zich geen zorgen te maken over de toekomst. De nieuwe “Roobollen en De Wijzen” lijken er al aan te komen.

Net als CE heeft Barendrecht een mooie, informatieve, en breedgeorienteerde website. Speel de Kerstpartij van Timofeev maar eens na!

Helaas voor Barendrecht 2 kon Timofeev geen acte de presence aan bord 1 geven. Voordat iedereen goed zat had Marcel den Bleker al een stuk gewonnen van Josse van Boekhuysen.
De anderen hadden net de wedstrijdgegevens op het notatievelletje ingevuld en waren op weg naar de koffie.
Peter de Joode ging eens goed zitten voor een lekkere scherpe pot. Op voorhand was hij al offergezind. Tot zijn verbazing gaf tegenstander Lies Verhoef snel een stuk cadeau. En een actieve stelling, en materiaalvoordeel…, tja, dat speelt wel heel makkelijk.
Ook Henk Kootkar deed mee in het stukkenbal. Een vol bord, met wat valletjes. Henk zet zijn stukken neer voor een rustig offensief en grijpt op voorhand een stuk mee. Dat speelt wel heel makkelijk.
Drie potten hielden elkaar materieel in evenwicht: Marcel Dirks won met wit ruimte op de koningsvleugel en op de damevleugel. De voorzichtige opzet van nestor Jan van Vlijmen hield de boel nog net bij elkaar. Menno Brandenburg, ooit inwoner van Barendrecht, zocht met zwart positionele aanknopingspunten op de damevleugel. Die kreeg hij ook, maar witspeler Tom Godthelp bleef actief zoeken naar tegenspel. Volgens Peter de Joode is de achternaam van Tom verkeerd gespeld… Vader Kamman liet zich geen zand in de ogen strooien door Peter Overduin. In de voorbereiding met zoon Ab had hij avonden getraind op een agressieve aanpak. Dit leek de juiste strategie tegen Peter. Ab zelf kon geen tijd vinden om ons te supporteren…, daar is het laatste woord nog niet over gesproken! Want wat kan er nou belangrijker zijn dan een schaakwedstrijd? De barman van de thuisclub fluisterde: “Een vrouw misschien?”
Aan bord 3 leek een mooi theoretisch duel te beginnen tussen Corusganger Herman van Malde en de jonge Karim Dib. Zwart werd gretig en sloeg met zijn Dame in op b2…
Inslaan op b2? Doe het nooit, ook wanneer het goed is! Herman profiteerde maximaal met een paarduitval via b5. De hele zwarte damevleugel lag vrijsnel in puin, en de stukken konden in de doos. Herman heeft zijn vorm voor Corus!
De twee teamleiders speelden tegen elkaar aan bord 4. Wat een prutspartij kunnen mensen spelen! Als zwartspeler op zet zeven al helemaal de kluts kwijt zijn. Op zet dertien vrijwillig voor een dramastelling kiezen. Op zet zestien tegen beter weten in doorspelen. In het middenspel vier zetten lang met de dame schuiven, om vervolgens op zet zevenentwintig door een blunder van wit wat hoop te krijgen op meer dan een nul.
Sommige teamleden hadden moeite hun lach in te houden. Omstanders hadden nagevraagd of John werkelijk naar Corus zou gaan?

Enfin, ga er maar even voor zitten, en val niet van verbazing van uw stoel:

Roel de Hoop – John van de Laar
Barendrecht 04.01.2010 RSB 3b

1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 a6 4.La4 Pf6 5.0–0 Pxe4 6.Te1 b5?
(Toen ik nog normaal schaakte deed ik meestal 6…Pc5)
7.Txe4 bxa4?
Op alle fronten een drama: kapotte damevleugel, onveilige koning en dreigend verlies van materiaal. Met 7…f5 kan ik misschien nog wat redden, maar blij ben ik dan nog steeds niet.
8.Pxe5 Pxe5 9.Txe5+ Le7 10.c3
Wel grappig dat zo’n dramaopening nog terug te vinden is. Verao en Garcia Carbo gingen verder met 10.a3 en zwart won zelfs uiteindelijk. Pedro (2259)-Benko (2116)/Buenos Aires 2002 werd na zestig zetten wel 1-0. Opmerkelijk dat ook 2100+ spelers met dit soort zetten op de proppen komen.
10…d6
Ik wil m’n randpion nog even behouden.
11.Te3
[11.Dxa4+? Gaat niet. 11…Ld7 12.Txe7+ Dxe7–+]
11…Ld7 12.De2 Le6 13.d4 Lg5?
Laat ik het wat ingewikkeld maken, waarom het voor de handliggende 13…d5 spelen?
14.Txe6+ fxe6 15.Dh5+ g6 16.Dxg5
Zo ingewikkeld is het allemaal niet!
16…0–0 17.Pa3 Dd7
Gelukkig voor zwart blijven de dames op het bord, misschien toch nog wat rommelkansen.
18.Tb1 Tf5 19.Dg4 Taf8 20.Le3 Dc6 21.Tc1 Db7 22.Tc2 Dd5 23.c4 Db7 24.De2 c6
25.c5 d5 26.f3
Begrijpelijk dat wit wat ruimte wil maken voor zijn stukken, maar het lijkt zijn koningsstelling wat te verzwakken.
26…e5 27.g4??
Uiteraard geheel onnodig.
27…Txf3 28.dxe5? Dd7?
[28…Db4! is veel dwingender richting g4.]
29.h3?
[29.Kh1 Dxg4 30.Lg1]
29…Txh3?
[29…Tg3+ is uit. 30.Kh1 Tff3 31.Lg1 Txh3+ 32.Lh2 Dxg4 33.Tc3 Txh2+ 34.Kxh2 Th3+ 35.Txh3 Dxe2+ 36.Kg1–+]
30.Kg2 Th4 31.Kg3 Th1
[31…De7 En wit kan direct opgeven. 32.Lf2 h5–+]
32.Tc1 Txc1 33.Lxc1 De7 34.Lh6 Te8 35.Lf4 Dxc5 36.Dxa6? Dg1+ 37.Kh4 Df2+
Fritz geeft 37…Tf8 38.Dxa4 Dh1+ 39.Kg3 g5–+, maar in de partij was ik bang voor Dxc6 met mogelijk veel schaakjes en erger.
38.Lg3 g5+
[38…Df3 Geeft wit geen enkele kans. 39.Kh3 Dh1+ 40.Lh2–+]
39.Kh3 Df3??
[39…Dg1 Levert nog groter voordeel op. 40.Pc2 Dh1+ 41.Lh2 Df3+ 42.Lg3 Txe5 43.Dc8+ Kf7 44.Dd7+ Te7 45.Df5+ Dxf5 46.gxf5 Te4–+]
40.Pc4??
Wit maakt de laatste definitieve fout.
[40.Kh2 was volgens Marcel Dirks remise geworden. Praktisch gezien denk ik niet, maar hij heeft zo te zien gelijk.]
40…Dh1+ 41.Lh2 Df1+ 42.Kg3 Dxc4
Het had nog beter gekund met de matdreiging via 42…Tf8.
43.Dxc4 dxc4 44.Kf3 Td8 45.Ke4 Kf7 46.Lg3 en na wat ongenoteerde zetten werd het toch nog 0–1

Ondertussen kreeg Peter Overduin remise aangeboden van Vader Kamman, maar hij moest uiteraard doorspelen. Toch zat er na wat wederzijdse torenzetten niets anders op.
De laatste partij van de avond bleef lang spannend. de scherpe blik van Dirks zag problemen voor Menno, maar uiteindelijk “zwijnde” Menno met zijn technische winst in het eindspel.

De bordpunten zijn gescoord, begin februari wacht ons Moerkapelle!

Het zesde team wint schitterend

Vrijdagavond was het zesde team op bezoek bij 3-Torens in Berkel en Rodenrijs, en we hebben het er goed gehad, niet in het minst door een dikke overwinning met 6,5 – 1,5. Het derde twittert, het zesde schittert. Wat een luxe, we stonden zelfs voor met 6 – 0, maar het werd uiteindelijk 6,5 – 1,5.
Met de spelers heb ik afgesproken dat een ieder zelf in een paar zinnen zijn partij, zijn ervaringen, zijn gevoelens weergeeft. Ik begin met het kader, de rest wordt morgen, misschien overmorgen, verder ingevuld. De volgorde van de partijen is de volgorde van beeindiging.
3. Gerrit Boer – Niek Markus 1-0. Om kwart voor tien, na 24 zetten was het afgelopen. Ik offerde een kwaliteit om een overwegende stelling te krijgen in een door mijn tegenstander passief gespeelde opening. Omdat Markus niet altijd de beste verdediging koos, kon ik de partij in offerstijl afmaken. Ik heb Peter Kemner de partij toegestuurd, maar hij bewaart haar voor het clubblad. Misschien een idee ook voor anderen?
6. Erik Bugter – Rinus van de Wetering 0-1. Rinus speelde zijn geliefde Pirc-opening, en kwam er goed uit. Na het verlies van een toren gaf zijn tegenstander gedesillusioneerd op. En dat terwijl er toen 3 torens op het bord stonden, wat een speler van de thuisclub toch zou moeten stimuleren! Rinus won enkele minuten later dan bord 3.
1. Robin Lecomte – Tony Tang 1-0. Iets over tienen had Robin zijn tegenstander weggespeeld.
8. A. v.d. Kruis – Robert Lecomte 0-1. Waar Robert in de vorige ronden moeite had zich te concentreren, ging dat nu veel beter. Half elf, en met 4-0 voor!
5. Angeligue Osinga – Erik Smits 1-0. Angeligue had vijf minuten later haar tegenstander volkomen overspeeld.
2. Arno Verbakel – Coen van Baren 0-1. Het kostte wat meer tijd, maar tegen elven was de stand 6-0. Coens commentaar:
Coen en Arno Verbakel bleken elkaar te kennen, alleen niet van het schaken. Arno heeft een kledingzaak waar Coen regelmatig komt. Arno attendeerde Coen erop het jasje dat hij aan had, uit zijn winkel kwam. In de partij liet Coen zich echter niet door Arno in het pak steken. Het verloop was klassiek. In een ‘Pirc’ zocht Arno de koningsaanval terwijl Coen de vijandelijke damevleugel onder vuur nam. Coen had op de 22e zet een paard op c5 weten te posteren dat in samenwerking met de dame, een toren en een loper dood en verderf dreigde te zaaien. Met b4 trachtte zijn tegenstander op de 27e zet het gevaarlijke stuk te verjagen. Zonder succes, hij moest na twee zetten een kwaliteit inleveren waarna zijn stelling aan alle kanten rammelde. Na 35 zetten gaf hij op.
7. Piet Dijk – Ron de Jong 0,5-0,5. Piet schreef het volgende verhaal onder het hoofdje “Vrijdag de dertiende”. En ik zei nog zo tegen Gerrit dat ik zou verliezen als ik een remiseaanbod weigerde. Nou, het heeft niet veel gescheeld, alleen wilde mijn tegenstander de plotseling lonkende overwinning iets te gretig binnenhalen. Hij deed zelfs twee zetten tegelijk met zijn koning. “Ho, ho, niet zo snel”, pareerde ik. Gelukkig had hij net zoveel verstand van pionneneindspelen als ik, zodat het uiteindelijk toch nog remise werd.
De partij was gelijk op gegaan met dameruil op de 13e zet, waardoor we in een vervroegd eindspel terecht kwamen. Met het opsluiten van een toren, verspeelde mijn tegenstander een kwaliteit en natuurlijk had ik het toen moeten afmaken. Hij begon te springen met zijn paard en ik kon het wilde beest maar niet temmen. Tenslotte heb ik de kwaliteit maar weer teruggegeven, omdat ik met een pion meer het wel zag zitten. Op het uitslagenbord pal voor mijn neus zag ik het ene punt na het andere voor ons verschijnen. Het stond al 6-0 en ik moest toch zeker dat 7e maken. Dat doe ik dan een volgende keer maar. Zelfs de voorzitter van 3-Torens bedankte me voor het halfje. Nou ja, toch nog iemand blij gemaakt op vrijdag de dertiende.
4. Rik Veldhuis – Eduard Smits 1-0. Om vijf over half twaalf was de laatste partij afgelopen, waarop Eduard de volgende commentaar had. Zoals je al wist stond ik in het grootste deel van de partij (veel) beter. Het uitspelen blijft een kunst. Ik won vroeg in de partij een pion die voor de vijandelijke koning stond waardoor die in de rest van de partij zeer kwetsbaar was. Op vele momenten had ik met zwart door kunnen breken. Het waren echter de zenuwen die mij weer parten speelde en dan zie ik veel minder.

Het aardige van een goed team als het zesde is dat er genoeg goede spelers zijn om een fout van een teamgenoot te compenseren. We zijn in ieder geval nog niet uitgeschakeld voor promotie!

Het verslag van tegenstander 3-Torens is hier te lezen.

Is, na “The Towers of Strength” de rest een kwestie van techniek?

Nu de uitslagen van de eerste ronde bekend zijn, lijkt het ratingverschil doorslaggevend te zijn voor het verdere verloop van de competitie.Toch leek dat vrijdagavond vlak voor tienen nog helemaal niet het geval. De 3-Torens gingen pas later op de avond om.
Met moeite maakte Marcel matig spel uit het eerste uur goed. Hij gaf eerst een pion weg, daarna offerde hij een tweede.
Cees kan krachtig calculeren, maar met zijn afwachtende opzet kwam hij snel in de verdrukking. Herman hoopte heimelijk het heroïsche handelen van zijn opponent te trotseren, maar hij straalde weinig vertrouwen uit. De witte aanval verliep voorspoedig.
Zonder zekere zuinigheid zocht John naar aanval, maar al snel kwam hij minder te staan. Een pion achter zonder aanval en zonder werkelijke compensatie.
Zo bij elkaar vier topborden waar het er niet heel rooskleurig uit zag.
Een non-playing secondantteamleider (zo kan het ook) had een optimistische en vooruitziende blik met: “De onderste vier borden staan heel goed, en op de eerste vier borden pakken jullie uiteindelijk wel wat punten.” Gijsbert kreeg gelukkig gelijk.
Peter Overduin was al voor negenen klaar. Het leek ingewikkeld te worden met aan beide zijden een meerslagsituatie. Wit had het voordeel van het mogen beginnen met slaan, maar eindigde met het nadeel van een stuk minder. Zo ingewikkeld was het dus helemaal niet.
Bij Prins Bernhard waren ondertussen ook al de medailles opgespeld. Actief, stukken op de goede plek, en het punt werd binnengevlogen.
Op het zevende bord de 1700-speler die alles van openingen weet. Van CVO-19 naar CVO-23 bleek voor Marcel Dirks een fluitje van een cent.
Ondertussen had Henk Kootkar met wit een comfortabele stelling die vrijwel zeker tot winst zou leiden. “De rest is techniek”, moet zijn tegenstander gedacht hebben.
Aan bord twee werd Cees door de mangel gehaald. Hij verloor na een koningsaanval met een mooie combinatie op een gepende pion.
De voorsprong werd uitgebouwd door Henk, dus resultaattechnisch was er weinig meer aan de hand.
Herman kreeg een grote kans op voordeel: gebruik makend van een absolute penning kon hij met een dameslagzet een bres slaan in de stelling van de 3-Torens. Tot twee keer toe zag hij dit over het hoofd, waarna het steeds moeilijker werd een goed resultaat te behalen. Na vele toren- en dameschaakjes verloor Herman de grip op de witte koning. Materiële achterstand werd een verliespunt.
Op het moment dat Max Huijsdens een technisch gewonnen stelling bereikte, kwam wit met een pionvorkje op paard en dame. De rest was techniek.
Marcel kwam actief met zijn Twee-torens op de zevende rij. Jan Breugem bood nog remise aan, maar de rest was louter techniek.

Als team hebben we nu, na het slechten van “The Towers of Strength”, een missie gekregen die haalbaar moet zijn. Hieronder de gemiddelde ratings van alle teams uit 3B:
Spijkenisse 4 (1402)
Barendrecht 2 (1448)
Nieuwerkerk a/d IJssel 3 (1529)
3-Torens 2 (1564)
Hendrik Ido Ambacht 2 (1570)
HZP-Schiedam 3 (1580)
Moerkapelle 2 (1658)
Charlois Europoort 5 (1770)

Op papier hebben we de beste papieren. Het ratingverschil is vrij groot. Met vormbehoud komen we een heel eind. Tegen Barendrecht spelen we tegen de alom gevreesde Ab Kamman, dus dat wordt een avondje met z’n allen in de voorbereiding. De jeugd van Moerkapelle en Nieuwerkerk aan den IJssel is natuurlijk sterker dan de gemiddelde ratings doet vermoeden. HZP Schiedam heeft het psychologisch vaak moeilijk tegen Charlois Europoort. Vorig jaar won Charlois Europoort 4 met moeite van Hendrik Ido Ambacht 1, dus laten we dit jaar voor hetzelfde resultaat gaan. De wedstrijd tegen Spijkenisse 4 zien we vol vertrouwen tegemoet. Eerst oefenen in de massakamp, en daarna voor het echie!

http://www.youtube.com/watch?v=vLXCFDAoOD8

Nu nog een goed strijdnummer voor in de auto verzinnen!

Oude Dame op haar gemak in Groenoord!

De Oude Dame heeft haar vruchten geplukt op het ultieme moment. Gewapend met haar glimlach werd De Landvreugd het domein van Charlois Europoort.


De spanning was van 16 koppies af te lezen. Opperste concentratie in deze kampioenswedstrijd. Lange tijd was er nog niet veel te voorspellen. Zeven borden zochten zorgvuldig hun weg. Volgens kenners was Piet Verheij zijn tegenstander Alex van Embden vliegensvlug aan het wegtikken. Bij nadere inspectie bleken deze kenners de Pernissers Leer en Kemner te zijn…
Aan het zesde bord zat verrassenderwijs Ben Riksen tegenover Peter Overduin. Schijnbaar had de ongeslagen status van onze sportdorper de Schiedammers genoopt tot een kunstgreep. Peter hield uitstekend zijn eigen kansen in de gaten en met een gedekte vrijpion zag het er erg goed voor hem uit. Op grootmeesterniveau zou deze stelling tot op het bot worden uitgespeeld, maar het remiseaanbod van Riksen mocht toch worden aangenomen.
Met wit had Peter de Joode met genoegen naar het zwarte spel van Peter Overduin gekeken. Wonderwel werd hij niet afgeleid door het telefoongerinkel in de zak van tegenstander Kees van Toor. Onverstoorbaar pakte Peter flink wat ruimte op de koningsvleugel. Een lekkere stelling voor onze rasechte aanvaller. Het volgen van twee partijen had hem wel wat veel tijd gekost. Het remiseaanbod van zijn tegenstander werd mede daarom aangenomen.
Het remisevirus spreidde zich ook uit naar de andere kant van bord 6, want ook daar bood de Schiedammer Mullem remise aan. Op aanraden van de toegestroomde supporters speelde Coen van Baren nog even verder.
De groep van kenners was ondertussen wat uitgebreid met enkele clubkampioenen! Ook het bestuur was vertegenwoordigd. (zie voorgaande foto) Zij zagen dat Piet Verheij het beste kon berusten in remise. Met alle dingen des levens die Piet aan zijn hoofd heeft, is dit een goed resultaat te noemen.
Hans van Calmthout schreef plots druk op zijn bekende “Brunia-briefjes”! Blijkbaar was er iets aan de hand aan het tweede bord. Na de lange rokade van wit sloeg zwart direct toe. Reservespeler Henk Kootkar had nog net geroepen dat rokeren voor watjes is, dus zwart had ouderwets zijn toren en loper in de beginstelling gehouden. In vijf zetten werd de witte koning opgeknoopt. De talenten John en John zagen John richting de manoeuvre loper b7-d5 gaan, waarna de stukken de doos in konden (zie partij).
Coen van Baren nam in zijn eindspel de remise aan, waarna Hans Uitenbroek rustig achterover ging leunen. Met drie borden licht in het voordeel, was de buit volgens deze heren praktisch binnen.
Tommy Johansson en Gijsbert Kamerman keken naar de drie overgebleven borden en deden verslag uit aan de Troijka Hendriksma-Kemner-Kootkar. Met een solide stelling voor Marcel, met een pionnetje voordeel voor Herman, en een pionnetje voordeel voor Gertjan kon het kampioenschap niet meer missen.
Het zenuwachtige heen-en-weer geloop werd genoegzaam gadegeslagen door Arjen Kouwenhoven, die zich had aangesloten bij de “geen vuiltje aan de lucht-club” van Hans Uitenbroek.
Twee remisevoorstellen werden afgerond op drie, waardoor iedereen van Charlois Europoort in deze kampioenswedstrijd ongeslagen bleef.

KAMPIOENEN!!!

Enkele opmerkingen van de supporters: “Het begint te wennen.”, “Het doet me niet meer zo veel.”, “Die teamleider blundert gewoon anderhalf bordpunt weg!”, “We dachten dat het spannend zou worden.” “Ik wilde nog wel even doorspelen.”

We hadden voor de zekerheid onze eigen bubbeltjeswijn meegenomen, en ook de bewoners van het Groenoord werden getrakteerd op een versnapering. “Namens Charlois Europoort: “Proost!”

Een eervolle vermelding voor de vaste waarden die een heel seizoen ongeslagen zijn gebleven:
Marcel den Bleker aan bord 1 met 5 uit 7
Peter Overduin ook met 5 uit 7
Henk Kootkar met relatief de beste score: 4 uit 5!

De Oude Dame in het Groenoord… Het was een genoegen!
Neuriënd verdween ze de nacht in.

“What once was luscious green, Now is gorgeous brown”

Speel de partij van John van de Laar na!

Ook team 5 houdt het op 4-4

De prijs die bij een nederlaag ook op ons team stond, is in Oude Tonge (tegen Oostflakkee 2)ook niet gevallen. Geheel in de lijn van het vierde en het tweede team speelden we gelijk. Het grote verschil met deze teams is wel dat wij niet bovenaan stonden en ook niet bovenaan staan.
Even snel de borden langs.
Robin Lecomte speelde als invaller voor Michiel Gerritse op bord 6, maar kon een heftige koningsaanval niet de baas. Toch hartelijk bedankt voor de bereidheid ons team te completeren, Robin. Vervolgens trok Adri Jumelet (4) de stand gelijk door regelmatig te winnen. Henk van der Velden kwam een stuk achter op bord 8, en kon zijn remiseserie niet voortzetten, verlies. Druk bezig met mijn eigen partij heb ik de volgorde van de andere uitslagen niet helemaal gevolgd, maar terloops hoorde ik dat we met 3-1 achter kwamen te staan, en dat was te wijten aan het verlies van Tommy Johansson aan bord 2. Naar eigen zeggen werd hij langzaam maar zeker aan de kant gezet en heeft nooit echt goed tegenspel kunnen bieden. Maar daarna kwamen we terug. Met winst van Eduard Smit (5) die constateerde dat zijn tegenstander zijn 35e zet niet binnen de tijd gedaan had. En met winst van Menno Brandenburg aan bord 1 die zijn tegenstander van zijn dame afhielp, met diens medewerking overigens. Drie tegen drie, en nog twee borden te gaan. Rinus van de Wetering (7) stond al snel goed, maar zijn tegenstander bleef hardnekkig tegenstand bieden, die met de tijd steeds overbodiger werd. Rinus stond voortreffelijk en bouwde dat steeds verder uit, met aanzienlijke materiaalwinst. Dat werd winst, en een stand van 3-4. Nog 1 spel was gaande, dat van ondergetekende aan bord 3. Een aardige partij tegen een goede tegenstander. Ik zag me in het middenspel genoodzaakt een pion te offeren om een aanval te keren. Dat lukte. En ik dacht zelfs de partij naar mijn hand te kunnen zetten. De eerste 35 zetten haalden we beiden met minder dan een minuut op de klok. En zoals de einduitslag al aangaf, ik heb het daarna niet gehaald. Een combinatie van tijdnood en minder handig spel smoorde mijn goede voornemen om in elk geval niet te verliezen. Jammer, een uitslag van 3,5 – 4,5 was een stuk fraaier geweest.
Zoals de goede waarnemer heeft kunnen zien, speelden we met drie invallers, en dat was misschien toch iets te veel van het goede. Maar we geven de moed niet op en blijven spelen voor een promotieplaats!
Overigens moet de uitslag van 4-4 voor Ronald Sparreboom bevredigend geweest zijn: beide clubs waarvan hij lid is leden geen nederlaag.