Er zijn schakers waar je jaren mee omgaat en die je – buiten
de ervaringen op het schaakbord – niet of nauwelijks leert kennen. Ze komen
naar de vereniging om een partij te spelen. Stellen zich vaak bescheiden op en
zijn stil. Zowel achter het bord als na de partij. Zo’n stille schaker was
Marcel den Bleker.

Marcel leerde het schaken van zijn vader, Adri den Bleker,
die ook lid is geweest van Charlois Europoort. Het schaken was de enige sport
die hij actief beoefende. Andere sporten als bijvoorbeeld voetbal (Feijenoord)
deed hij passief.

Maar het schaken paste hem. Zijn speelstijl was dat er een
muur werd neergezet die niet snel omging. Met kleine voordeeltjes haalde hij
vervolgens de partij naar zich toe. Hij vond het geweldig om extern te spelen.
Daar won hij de meerderheid van zijn partijen of hij speelde remise. Van Marcel
won je niet eenvoudig.

Dat kwam door die muur. Een muur die hij ook in het echte
leven had opgetrokken. Een muur waarachter hij zich veilig kon voelen. Weinigen
wisten dingen van hem, omdat Marcel ervoor koos om niet te delen. Niet omdat
hij niet wilde delen, maar omdat hij over al zijn woorden nadacht. Hij bleef
wikken en wegen. Dat deed hij met iedere beslissing die hij nam. En met dat wikken
en wegen – dat achter het bord zo grote deugd is – heeft hij het voor zichzelf
moeilijker gemaakt dan nodig was. Het maakte dat hij met alles serieus was en
in iedere beslissing of relatie terughoudend werd.

Vanuit het wikken en wegen en zijn serieuze benadering van
alles, kwamen principes en standpunten  naar voren die net zo stonden als de muur van
zijn verdediging. Zo was Marcel pertinent tegen welke fusie van Charlois
Europoort dan ook. Dat het idee van een fusie naar de achtergrond ging, vond
Marcel dan ook niet erg. Zijn schaakvereniging bleef zoals hij was. De grap is
dat hij bij Charlois Europoort ging spelen omdat Parcival er mee ophield. Een
keuze waar zowel Marcel als Charlois Europoort uiteindelijk erg blij waren. Hoe
anders zouden wij onze clubkampioen van het seizoen 2014-2015 en het seizoen
2016-2017 anders moeten hebben leren kennen?

Zo stond hij ook vierkant achter het besluit om de
schaakavonden vanwege corona niet meer te laten doorgaan. Als Radiodiagnostisch
laborant in het Albert Schweitzerziekenhuis zag hij de gevolgen van het
Coronavirus en vond hij het juist dat er geen risico werd genomen.

Stille schakers als Marcel zijn belangrijk. Zelfs als ze zo
gesloten zijn als een oester. Want in die oester zit nog wel eens een parel.
Een parel als Marcel den Bleker, een goedaardig persoon die van het observeren
en overwegen zijn kernwaarden had gemaakt.

Maar ook een zorgzaam iemand. Die jaren voor zijn moeder
heeft gezorgd. In maart kregen zij alle twee – ondanks hun voorzorgen – corona.
Een paar weken geleden is de moeder van Marcel overleden. De wereld van Marcel werd
daardoor nog kleiner. Marcel dacht in eerste instantie op eigen kracht over het
virus heen komen. Toen dat uiteindelijk niet ging, is hij alsnog opgenomen.
Aanvankelijk ging het beter met Marcel. Op het moment dat hij voldoende
hersteld leek om naar een revalidatiecentrum te gaan, kreeg hij op 1 april 2021
een hartstilstand. Uiteindelijk is hij later die dag op slechts negenenveertig jarige leeftijd overleden.

De herdenkingsdienst voor Marcel den Bleker zal morgen plaatsvinden
om 10.15 uur. Vanwege de geldende coronamaatregelen kunnen hier maar een
beperkt aantal mensen bij zijn. Het afscheid is ook te volgen via de link: https://dela2.plechtigheidonline.nl/login/code.
De code is WFN6-FTCC.

Marcel zal binnen onze vereniging gemist worden. Wij wensen
zijn broer Wim en schoonzus Mariska alle sterkte bij het verlies van een tweede
geliefde in zo korte tijd.