(Ten tijde van publicatie van onderstaand artikel was ook de bordjesman met vakantie, daarom op verzoek nogmaals deze fraaie partij met fraaie analyses van Jaap, maar nu naspeelbaar met bord, omdat de ervaring leert dat hij dan ook echt wordt nagespeeld.)

Of het menselijk brein een mysterie is? Het mijne is het in elk geval wel. Wat mij op vrijdag 18 september bezield heeft…

Natuurlijk zie je als schaker met beperkte capaciteiten niet alle zetten die je tegenstander gaat doen. Maar dat je ze vrijwel zet voor zet over het hoofd ziet – ik begrijp nog niet hoe dat kan.

Bij nalezing wekt dit verslag de indruk dat het allemaal aan mij lag. Dat is natuurlijk niet het geval. Ton heeft de opening passief gespeeld, maar mij nergens in de gelegenheid gesteld beslissend voordeel te behalen, m.a.w. hij heeft zich uitstekend verdedigd.

En toen hij eenmaal de kans kreeg, heeft hij het sterk en efficiënt afgemaakt. Als ik hem was, zou ik niet ontevreden zijn over deze partij.

Jaap.