Wanprestatie vierde in meer dan zes woorden

U heeft nog een verslag van ons tegoed over de (wan)prestatie van het vierde team van vorige week. Ik had een verslag van 6 woorden ingeleverd, maar daar nam de webredacteur helaas geen genoegen mee. Welnu, meer woorden zijn er eigenlijk niet nodig. We gingen er met maar liefst 6-2 af, terwijl Professor Elo ons toch echt tot favoriet bestempeld had. Je kunt spreken van een wanprestatie, hoewel de uitslag wel wat overdreven was.

Viktor kwam er op bord 8 niet aan te pas en werd door Conchita de voet dwars gezet. Eduard Smits speelde met wit een interessante partij en leek kansrijk. Echter de tijd tikte ook door. En toen hij blijkbaar in de wir-war van mogelijkheden de verkeerde weg koos, was het snel bekeken. Invaller Gerard Kool had inmiddels op bord 2 remise gespeeld. Hij kwam optisch lekker uit de opening, maar zijn tegenstander speelde het nauwkeurig. Het remise aanbod kon in die stelling niet afgeslagen worden. Bij Ab leek het er goed uit te zien: een ingewikkelde stelling met een hoop hangende stukken. Hoe het remise is geworden weet ik niet meer, waarschijnlijk doordat 1 van de spelers het aangeboden heeft, en de andere het heeft aangenomen. Maar helemaal zeker weet ik dat niet. John vd Laar, gebrand natuurlijk op een goed resultaat, speelde prima tegen Johan van de Griend. Maar ook hier net-niet: een gunstig eindspel kon niet omgezet worden in een punt: hier ook remise. Ook Carel speelde remise, en ook dat leek een terechte uitslag. Ik speelde een goede partij tegen Piet Pluymert. Ik had het loperpaar en een prettige drukstelling. Plotseling hoorde ik een kreet van Cees, iets als “AAAAAARGGGHHH”. Dat doe je meestal niet als je tegenstander net heeft opgegeven. Op dat moment speelde Ab ook nog, dus ik wist dat ik voor het volle punt moest gaan. Piet had net zijn problemen opgelost, en er resteerde een remise-achtig eindspel. maar door de “AAAAAAARGGGHHH” van Cees moest ik doorspelen. Eigenlijk stom, want remise is remise. Ik ging forceren, veel tijd investeren en hierdoor verloor ik helaas ongelukkig de partij. Ton Slagboom maakte bij ieder punt voor zijn club zowat een buikschuiver van blijheid, alsof de Europacup was binnengesleept. Toch hou ik daar wel van. Alleen mag het de volgende keer wat zachter.

6-2 dus. Mmmmm. In januari volgt er een alles-of-niets duel tegen Sliedrecht. Vanwege TATA missen we een paar spelers. Sliedrecht wil niet vooruit spelen. Niet als team compleet (zou niet lukken), en individueel vooruit spelen doet men uit principe niet. Beetje jammer is dat wel, want wij waren aan het begin van dit seizoen bereid de hele wedstrijd tegen Sliedrecht te verplaatsen ivm een toernooi dat die club organiseert. Dat hoefde achteraf niet omdat de kalender nog werd omgegooid. Maar de bereidheid was er aan onze kant wel. Wat mij betreft voor het laatst dus. Ik vertrek vrijdag naar het voormalig Oostblok om een paar GM’s in te laten vliegen. Kunnen ze gelijk een simultaantje geven bij Ivoren Toren. Niet schrikken jongens, het is gratis. Maar zorg dan wel voor een beetje accommodatie. Bij Rentokil is het muizengif in de aanbieding!

Gijsbert Kamerman