Gisterenavond is het daadwerkelijk gebeurd: het derde team promoveert direct door naar de derde klasse KNSB en is kampioen geworden van de promotieklasse! De avond begon met een tegenvaller: Ton Dulk kreeg rond 7 uur een lamp op zijn hoofd (!!) en wilde niet riskeren later op de avond nog een deskel op zijn neus te krijgen. Een soort Ton en Jerry verhaal dus. Wel balen voor Ton die zich ongetwijfeld goed had voorbereid op deze wedstrijd. Ook domme pech natuurlijk, want zeg eens eerlijk: hoe groot is de kans dat er een lamp op je hoofd valt, een uur voor de belangrijkste wedstrijd van je leven? We lopen er allemaal wel eens tegenaan, maar bij mij moet de eerste nog op mijn hoofd vallen gelukkig. Ton: veel sterkte en ik hoop dat de lamp niet al te zwaar beschadigd is 🙂
Gelukkig zag ik dat Carel ingedeeld stond voor de interne, en met Marcel den Bleker als back-up achter de hand hoefden we ons geen zorgen te maken over de sterkte van ons team. Arjan v.d Leij kon zodoende voor de Passagecup spelen, Arjan: bedankt voor het begrip.
Dan de wedstrijd zelf. Bij winst zouden we direct kampioen zijn, omdat eerder in de week Krimpen vrij onverwacht verloor van SO Rotterdam 3. Met een gelijkspel hadden we in ieder geval promotie veilig gesteld. Verlies zou de spanning terugbrengen en vooral promotie van Krimpen in gevaar brengen. Kortom: voor Charlois kon niets mis gaan deze avond!
Zoals wel vaker dit seizoen was het begin niet echt hoopgevend. Veel tijdsachterstand en bedenkelijke stellingen bij Peter Kemner en Gerard Kool. Peter beleefde een teleurstellende avond en verloor kansloos van de sterke Jos v/d Knaap. Peter mompelde over gebrek aan wedstrijdritme, hopelijk kan hij komend seizoen weer wat meer spelen. Daarna volgde vrij snel de gelijkmaker van Sophia, die volgens mij de hele avond best prettig stond, maar die ik ook niet heel snel zag winnen. Haar tegenstander schijnt geblunderd te hebben waarna het direct uit was. Fantastisch hoe Sophia speelt, niet alleen in ons team maar zelfs in hogere teams! Niet veel later wist ik zelf het team op voorsprong te zetten door winst op Seeleman. Een goede koningsaanval werd bekroond met kwaliteitswinst en daarna was er geen houden meer aan. 
Op 2 speelde Arjen Kouwenhoven een zeer fraaie pot tegen oud-RSB kampioen Pieter Sturm. Ik heb een gedeelte gemist, maar Arjen kreeg ineens vrijpionnen en na een onreglementaire zet gaf Sturm in hopeloze stelling maar op. 3-1 en plotseling zag het er prima uit! Daarom liet ik Hans Uitenbroek remise aanbieden die in een lastig toreneindspel zat tegen. Jaap Meerkerk op bord 7. Zijn tegenstander nam het direct aan. Vervolgens werd Gerard Kool de matchwinner: hij worstelde zich langzaam zeker uit de slechte stelling tegen Leo de Jager en kwam in een moeilijk eindspel terecht met ongelijk materiaal. Op gegeven moment raakte zijn tegenstander het spoor bijster, en deed een stuk in de aanbieding. Kort daarna trok Gerard het punt naar zich toe: 4,5-1,5 en het kampioenschap was binnen!! Niet veel later moest Carel na een zeer interessante partij opgeven, terwijl hij kort daarvoor niet claimde na 3x dezelfde stelling. Jammer, maar goed geknokt van Carel die als lastminute invaller geen enkele voorbereiding had op deze partij. Ten slotte boekte Jesus een goede remise op bord 6 tegen Leo Verhoeven, waardoor de eindstand op 5-3 werd bepaald.
Een ongekende luxe voor onze vereniging: volgend jaar spelen we met maar liefst drie teams landelijk! Quizvraag: hoe lang is het geleden dat Charlois Europoort met drie teams landelijk speelde?
De druiven zijn zuur voor Erasmus, ze hebben een sterk team dat KNSB-waardig is. Volgend seizoen wellicht weer een extra promotieplaats en dan moet het toch gaan lukken zou je zeggen!
Dank gaat uit naar Marcel Dirks die zijn taak als wedstrijdleider wederom uitstekend vervulde. En uiteraard een compliment aan het hele team, goed gedaan dame en heren!
Gijsbert Kamerman